”AB3 in het nieuws”

Context-denken: maak je voornemens overzichtelijk

Na een periode van rust zitten we vaak vol ideeën, zien mogelijkheden als een film voor ons en hebben zin om onze tanden er flink in te zetten. Oftewel vol energie, goede moed en verwachtingen. Tegelijkertijd stijgt de druk of we het wel voor elkaar krijgen. Overkomt het je dat je na enige tijd door de bomen het bos niet meer ziet en je in de wirwar van de waan van de dag niet meer kunt ontrafelen wat je ook alweer van plan was? Of ben je juist gewend te werken volgens vaste lijstjes en patronen en kom je daardoor nooit toe aan nieuwe plannen en ideeën? Maak plannen en ideeën overzichtelijk door ze in een duidelijke context te plaatsen. Door hier (van te voren) bij stil te staan word je bewuster van de betekenis van je ideeën en wordt het makkelijker om te blijven focussen en je plannen te realiseren.

Vijf contexten om overzicht te houden:

Energie

Hoeveel energie kost het om iets voor elkaar te krijgen? Maak een onderscheid tussen mentale en fysieke energie. Hou het kort, iets kost: veel, gemiddeld of weinig energie Je staat er misschien niet zo bij stil, maar elke grote actie bestaat uit vele kleintjes. Werk op momenten dat je ervaart minder energie te hebben aan dingen die weinig energie kosten.

Leuk – zinvol – waardevol

plezierNiet alles is even belangrijk, maar soms gewoon leuker om te doen. Van leuke en zinnige dingen krijg je energie als je ermee bezig bent. Bovendien geeft plezier je dag meer sprankeling. Sommige dingen zijn minder leuk maar wel zeer zinvol en leveren extra voldoening op als je ze af hebt. Welke waarde ken je jouw plannen en ideeën toe?

Tijd

Met name als je je eigen tijd in kunt delen, thuis werkt of veel buiten de deur moet zijn kan je het besef van tijd uit het oog verliezen.tijd Dit is vaak een herkenbaar probleem voor creatieve geesten! Wanneer is de beste tijd te werken aan specifieke ideeën of klusjes? Weeg af waarom je voor een specifieke tijd kiest. Maak een indeling in ochtend – middag – avond en hou je aan je lijst. Op momenten dat je merkt af te dwalen kijk je gewoon weer even op je eigen lijst. En… je kunt je lijst natuurlijk altijd veranderen. Voor de langere termijn helpt een tijdslijn of tijdspad om in de gaten te houden of je nog op het juiste spoor zit, bij moet stellen of extra vaart moet maken.

Prioriteit

De President Eisenhouwer methode is inmiddels een bekende manier om tot snelle afwegingen te komen. Hij gebruikte vier categorieën: urgent / belangrijk , niet belangrijk / wel urgent, wel belangrijk / niet urgent, niet belangrijk / niet urgent.

Werk – privé – leven

Kantoor aan huis? lijnEven de was ophangen kan een uitkomst zijn als je even los moet komen van je werk, of een idee wilt laten ‘landen’. Iets anders is wanneer je aan het einde van de dag – wederom – moet constateren dat de meeste tijd is gaan zitten in huishoudelijke klusjes in plaats van het werk dat je van plan was te verzetten. Handig om voor jezelf een duidelijk een onderscheid te maken tussen werk–werk, privé-werk en leven–werk. Met leven–werk bedoel ik de dingen die je doet, uitbroedt of van plan bent te doen die te maken hebben met je ontwikkeling als mens, je visie op het leven of misschien wel levensplan.

Tot slot: geniet!

Maak er geen dogma van, laat je leiden door wat voor jou persoonlijk prettig voelt en goed werkt en weet: je kunt altijd weer opnieuw beginnen! Alexandra van der Hilst

Passend onderwijs

Op zoek naar rek en groei, stap voor stap, opdat mensen kunnen schitteren in hun eigen rol

“Bij passend onderwijs gaat het er in de allereerste plaats om te kijken naar wat kinderen wél kunnen, in plaats van naar de beperking van een kind.” passend onderwijs

Deze uitspraak van onze minister Jet Bussemakers van onderwijs zou je doen verwachten dat er dan ook meer ruimte ontstaat voor holistisch onderwijs. Immers, kinderen met een speciale leer- en onderwijsbehoefte vragen om begeleiding waarbij het mogelijk is op verschillende manieren vorm te geven aan lesinhoud en leermiddelen.

Stel je voor, je voelt je vreselijk rot en bent niet in staat je gevoelens te uiten. Je hebt moeite de juiste woorden te vinden en weet ook eigenlijk niet precies wat er aan de hand is. Het lijkt alsof er een bulldozer in je lichaam heen en weer aan het rijden is. Anderen zijn lekker aan het werk, jij niet.

Herkenbaar voor kinderen die problemen hebben met taal, spraak, motoriek, het opslaan of verwerken van informatie, of die het lastig vinden samen met anderen te werken, omdat ze op een totaal andere manier denken dan de meeste anderen.

Voor leerkrachten is het eveneens een zoektocht waar een speciale leerbehoefte van een kind mee te maken heeft en vooral hoe daarop in te spelen. Beide partijen zijn op een andere manier eigenaar van hetzelfde probleem, maar kunnen dat pas ombuigen tot een boeiende uitdaging wanneer ze zich positief betrokken voelen. Betrokkenheid ontstaat pas wanneer kinderen en leerkrachten samen het gevoel hebben ook eigenaar te zijn van het (leer)proces.

Totaalontwikkeling

In de praktijk leerde ik dat ont-dekken wat kinderen wél kunnen, pas mogelijk wordt wanneer je zelf ruimte durft te nemen voor een holistische benadering waarbij het vanzelfsprekend is te werken aan totaalontwikkeling, multi-level en meervoudig.

AB3 - vergrootglasIk kom uit de dans en theaterwereld en werkte vaak met grote groepen aan een project. We werkten altijd naar een voorstelling toe, vanuit een onderwerp, stelling of vraag, verhaallijn of thema. Ik gebruikte de geleide improvisatie techniek, waarbij je een opdracht geeft die iedereen op eigen wijze uit mag werken binnen bepaalde kaders. Op die manier kon ik zien waar voorkeuren lagen, kinderen sterk in waren, wat ze moeilijk vonden, waar de uitdaging lag. En dat gold niet alleen voor de (dans / theater)technische aspecten van een opdracht zoals het goed uitvoeren van een beweging, timing, of verstaanbaar en melodieus goed spreken. Die vlieger gaat ook op voor de creatieve en sociale aspecten, waarbij het accent ligt op onder andere expressie, eigenheid, materiaalgebruik, samenwerken, flexibel op elkaar inspelen.

In elke les werkten we toe naar een korte presentatie voor elkaar. Keken kinderen naar elkaar en bespraken wat ze zagen en hoe dingen misschien ook anders konden. Het ging niet om goed of slecht, maar om te onderzoeken wat andere manieren opleverden. Stap voor stap werkten we toe naar een eindproduct. Kwamen teksten tot stand, de choreografie, maakten een klankdecor, ontwierpen kostuums, een programmaboekje, posters. Kinderen werden uitgedaagd het beste uit zichzelf te halen en daarbij telkens een stapje verder gaan. Op zoek naar rek en groei, opdat ze konden schitteren in hun eigen rol. En die rol was niet beperkt tot op het toneel, maar ook het werk eromheen en de rol die je daarin neemt. Daardoor leerden ze over zichzelf en elkaar.AB3 - dans

Lesgeven beschouwde ik vooral als werken met kinderen aan iets. Samen op ontdekkingsreis, weliswaar vanuit een strak plan en beeld voor ogen waar naar toe we op weg waren, vanuit de insteek dat iedereen ergens anders goed in was. Zo werkten we ook binnen ons professionele danstheater gezelschap. Mijn uitgangspunt als artistiek leider was nooit dat dansers een triple pirouet konden maken, maar dat ze een interessant verhaal met hun lijf konden vertellen.

KLIM (Kreatief, Levendig, Inspirerend, Markant) was een ensemble van zeer divers pluimage en niveau. We reisden langs scholen en theaters en gaven zo’n 150 voorstellingen per jaar. De ene danser kwam van het destijds klassieke Scapino Ballet, de andere uit de jazzdans en weer een ander uit de moderne dans. Juist die diversiteit maakte dat ik als choreograaf en theatermaker telkens aangezet werd verder te zoeken. Kijken naar de specifieke kwaliteit of ‘gekte’ van een danser en met die bijzondere lijven en zeer uiteenlopende persoonlijkheden een productie maken. Dat tegendraadse gaf juist iets sprankelends eigenwijs, we wonnen er tot twee keer toe de Beste Productie van het jaar mee.

Mijn fascinatie voor groepsdynamiek en leerprocessen maakte dat ik naast de dans, sociale wetenschappen ging studeren. Er zijn zoveel vakoverstijgende verbindingen te maken. Mijn rol is denkvelden met elkaar te verbinden. Actief bezig zijn met kunst, evenals kunstzinnige werkvormen toegespitst op lesstof van andere vakgebieden zoals, rekenen, taal en wereldoriëntatie, oefenen en versterken de cognitieve, sociale en fysieke ontwikkeling. Kunst is belangrijk voor alle kinderen, voor kinderen met leerproblemen kan het van cruciaal belang zijn, omdat het zoveel extra mogelijkheden biedt om te komen bij hun eigen manier van leren en de ontdekking waar ze goed in zijn.

Passend, maatwerk of confectie

Tegenwoordig zijn mijn ontdekkingsreizigers volwassenen. Veelal leerkrachten, kunstcoaches en managers. De benadering blijft hetzelfde: inleven en vertalen. Om echt passend te werken is op maat maken natuurlijk de meest efficiënte manier. Samen met een school ontrafelen welke specifieke vraagstukken en behoeftes spelen en daaromheen samen met een team te komen tot een goed passend traject.Achterom training

Individuele leerkrachten en kunstcoaches kunnen deelnemen aan onze open studiedagen. Daarin kijken we naar verschillende benaderingen van lesgeven en leren. Hoe kunnen we leerstof meervoudig en multilevel behandelen. Wat gebeurt er in ons brein? Wat gebeurt er met kinderen wanneer we werkvormen uit verschillende kunstdisciplines in het leren zelf verweven. Wat betekent dat voor jou als leerkracht? Waarom is het belangrijk om bij de innerlijke creativiteit van kinderen te komen en bij die van jezelf? Theorie en praktijk worden continue afgewisseld waarbij we na elke activiteit reflecteren op de actie zelf, het proces, de didactische werkvorm en hoe deze, of een vertaling daarvan, toe te passen is in je eigen klas.

Meer informatie over studie(mid)dagen en trainingen bij u op school zie: via www.ab3.nu 

Alexandra van der Hilst

Citaten uit de vakpers over ‘Voorbij de kaders’:

Tijdschrift voor Orthopedagogiek, Joke Visker:

‘Een bijzonder boek dat het onderwijs vanuit een verrassend perspectief belicht. De kernvraag die in het hele boek terugkomt is: hoe bereik je dat een kind met hart en ziel bezig is met leerstof en op welke manier maakt het zich die leerstof het makkelijkst eigen? (..) Het boek leert je met een verfrissende blik naar kinderen, kunst en onderwijs te kijken.’

Volledige recensies en downloads hier

 

Goed presenteren, MOET je kunnen in deze tijd!

Laatst was het weer zover, met kromgetrokken tenen zat ik naar een presentatie te kijken. Hoe bestaat het, een CEO aan het woord terwijl het publiek afhaakt en ze hier en daar zelfs grapjes over hem maken…   Klik hier en lees verder

www.deweijerdesign.nl