Kunst en techniek, het geheim van animatiefims!

Animatiefilm is een inspirerende manier om kinderen vanuit verbeelding warm te laten lopen voor techniek.

Veel kinderen bezitten allerlei technisch hoogwaardige apparatuur. De techniek daarachter blijft voor hen vaak verborgen. In het zelf maken van een animatiefilm zijn ze niet alleen bezig met verbeelding, het schrijven van een verhaal en het maken van een storyboard, maar ook met het zelf technisch realiseren van een idee naar een daadwerkelijk product.

Principes uit film, beweging, mime, theater, poëzie en muziek worden in een animatie met elkaar vermengd. Objecten komen tot leven, bewegen en lijken een eigen wil en gevoel te krijgen. In de film kunnen dingen die in het echte leven niet bestaan. Het effect van beweging wordt bereikt doordat van elk beeld een foto wordt gemaakt. Daarna wordt er iets veranderd in het beeld en wordt de volgende foto gemaakt. Vervolgens worden alle foto’s achter elkaar gemonteerd en ontstaat de illusie van beweging. Een boodschap, gevoel, of zelfs leerstof kan in animatiefilm worden uitgebeeld.

Door kinderen te betrekken in het volledige proces denken ze mee in alle aspecten, taken en rollen. Zodra ze zelf aan de slag gaan ervaren ze hun specifieke rol en verantwoordelijkheid in het totale productieproces. Spelenderwijs ontdekken ze de mogelijkheden van de techniek: opnemen, monteren, het zetten van geluid onder beeld, het maken van een aftiteling, enzovoorts.

Raymond van Es – animator, filmmaker en docent – aan het woord:

‘Wat ik het leukst vind is dat de kinderen een nieuw medium krijgen om zich in uit te drukken, naast bijvoorbeeld schrijven. Met een klein beetje uitleg kunnen ze meteen met de apparatuur aan de slag. Nadat ze weten hoe ze een verhaaltje met animatie kunnen maken, kun je alle onderwerpen erin stoppen en ze daarover laten nadenken. In het uiteindelijke filmpje dat ze maken nemen ze ons, de kijker, mee in hun denk- en belevingswereld. Ze kunnen hun filmpjes delen met iedereen.

atelier ray aan het werk2 Ondertussen doen ze technische kennis op. In het Kunst in Leren traject bij het ICO heb ik geleerd me te richten op het maak- en leerproces. Voorheen was ik puur op het resultaat gericht en dat moest goed zijn. Ik had geen oog voor de eigen manier en voorkeur van kinderen zelf. Nu kan ik beter inspelen op de situatie in een klas en geef bijvoorbeeld de drukke kinderen – waar ik vroeger helemaal geen raad mee wist – juist allerlei opdrachten zodat ze zelf kunnen gaan uitproberen, doen en regelen. Dat werkt veel beter en de resultaten zijn ook veel beter. Ik vind het zelf eigenlijk ook veel leuker zo en veel relaxter.

PastedGraphic-2Het liefst werk ik met klei of poppen om verhalen te vertellen en met de techniek van vandaag is het niet meer zo ingewikkeld om er een film mee te maken. Het is een pittige uitdaging om een zo levensecht mogelijke gezichts- en lichaamsexpressie uit te beelden met kleipoppetjes. Ik vind het belangrijk dat kinderen leren dat ze met klei van alles zelf kunnen maken. Dat ze daar creatief en ondernemend in worden. Een mooi voorbeeld was een leerling die steeds vroeg of ik een auto wilde maken van klei maar dat moest hij zelf doen. Na enig mopperen kwam hij terug “kijk ik kan het wel zelf!!!” met een enorme glimlach op zijn gezicht. Animatie maken is nogal een geduld werk, niet alleen het maken van de figuurtjes, ook het opnemen en het monteren van geluid onder het beeld. En als je dan klaar bent en het komt tot leven is dat geweldig. Na een uur zwoegen zijn ze enorm trots op hun 10 seconden film. De leraren staan versteld hoe makkelijk de kinderen de techniek oppakken en dat het niet heel ingewikkeld hoeft te zijn.

Veel scholen hebben tegenwoordig een digitaal schoolbord waar je met wat gratis software heel makkelijk animatie films kan maken. Als we de resultaten bespreken via het digitale schoolbord zijn de kids allemaal hun film aan het opnemen met hun mobiele telefoon zodat ze het thuis kunnen laten zien. Vaak gaan ze thuis ook animatie films maken en ouders komen soms met vragen hoe ze dat thuis kunnen doen met hun kinderen. Daarom ben ik ook workshops voor ouders (en hun kinderen!) gaan geven. Het komt mijn werk als filmmaker ten goede, ik blijf betrokken bij mijn eigen kijkers en weet wat er leeft.’

Raymond van Es volgde zijn opleiding bij de Kunstacademie Minerva in Groningen en bij het NIAF (Nederlands Instituut voor Animatiefilm) in Tilburg. Daarnaast werkt hij als free lancer bij het ICO centrum voor de kunsten in Assen. Daar volgde hij de cursus ‘Kunst in Leren’ van AB3. Raymond werkt onder andere voor Sesamstraat en het Klokhuis, maakt eigen producties en ontwerpt lespakketten op maat voor scholen.

Meer weten: www.ray-animatie.nl en op youtube: animatie videos

 

www.deweijerdesign.nl